شعری زیبا از استاد اخوان ثالث
ای تکیه گاه وپناه
زیباترین لحظه های
پر عصمت و پر شکوه
تنهایی خلوت من
ای شط شیرین پر شوکت من
ای با تومن گشته بسیار
درکوچه های بزرگ نجابت
در کوچه های فرو بسته استجابت
در کوچه های سرور و غم راستینی که مان بود
در کوچه باغ گل ساکت نازهایت
در کوچه باغ گل سرخ شرمم
در کوچه های نوازش
در کوچه های چه شبهای بسیار
تا ساحل سیمگون سحرگاه رفتن
در کوچه های مه آلود بس گفتگو ها
بی هیچ از لذت خواب گفتن
در کوچه های نجیب غزلها که چشم تو می خواند
گهگاه اگر از سخن باز می ماند
افسون پاک منش پیش میراند
ای شط پر شوکت هر چه زیبایی پاک
ای شط زیبای پرشوکت من
ای رفته تا دور دستان
آنجا بگو تا کدامین ستاره است
روشن ترین همنشین شب غربت تو؟
ای همنشین قدیم شب غربت من
ای تکیه گاه و پناه
غمگین ترین لحظه های کنون بی نگاهت تهی مانده از نور
در کوچه باغ گل تیره وتلخ اندوه
در کوچه های چه شبها که اکنون همه کور
آنجا بگو تا کدامین ستاره است
که شب فروز تو خورشید پاره است.
تهران ۱۳۳۶
آثار استاد عبارتنداز:
ارغنون(۱۳۳۰) زمستان(۱۳۳۵) آخر شاهنامه(۱۳۳۸)
از این اوستا(۱۳۴۴) شکار(۱۳۴۵)پاییز در زندان(۱۳۴۸)
بهترین امید(۱۳۴۸) عاشقانه ها و کبود(۱۳۴۸)
وچند کتاب تحقیقی :بدایع و بدعت های نیما یوشیج
عطا لقا نیما یوشیج
این شعر را باصدای خود استاد میتوانید دانلود کنید
